PMA - De verborgen sleutel
Nederlands
EnglishPMA - De verborgen sleutel tot het besturingsmechanisme van onze fysiologie
Ervaringen die niet levensbedreigend zijn slaat ons brein als ongevaarlijke clusters op. Tijdens levensbedreigende omstandigheden gebeurt er echter iets vreemds. Op dergelijke momenten ontstaat er een soort kortsluiting in ons brein. Door deze kortsluiting worden de zintuiglijke prikkels van dat levensbedreigende moment op zo'n wijze opgeslagen dat ze later onvindbaar zijn voor het bewustzijn. Op zo'n moment ontstaat er een bad cluster, een verzameling gegevens die we ons later niet meer bewust kunnen herinneren. Maar zo'n extreem bedreigende of angstige gebeurtenis zou toch in je geest 'gebrand' moeten zijn! Je zou je elk detail moeten kunnen herinneren!
Vreemd genoeg is dat niet het geval. Denk maar eens aan een bedreigende gebeurtenis uit je eigen leven. Vraag je vervolgens eens af hoeveel details zoals vormen, kleuren, geuren, smaak of hoe iets aanvoelde, je je nog bewust kunt herinneren. Hoe vaak hoor je mensen niet na een extreem bedreigende gebeurtenis zeggen: "Hoe ik eruit ben gekomen of wat ik precies gedaan heb weet ik niet meer, maar ik heb het wel gered". Deze 'vergeten' gegevens zijn echter wel degelijk gedetailleerd opgeslagen, als het ware 'ingebrand' in onze hersencellen. Waarom kunnen we ze ons dan later niet meer bewust herinneren?
Omdat ze ongeanalyseerd en ongecodeerd zijn opgeslagen. Het bewuste deel van het brein kan ze later, bij gebrek aan codes, niet meer in de 'index' terugvinden. Gegevens van een normaal geregistreerde ervaring (cluster) liggen over het gehele brein verdeeld opgeslagen in onderling verbonden neuronen. De gegevens van een bad cluster liggen echter ook in dezelfde neuronen opgeslagen als de gegevens van niet-traumatische (cluster) herinneringen.
Je vergelijkingsmateriaal vormt je emoties
Emoties worden dus voor een groot deel door eerdere ervaringen gevormd. Daarom kan bijvoorbeeld de één genieten van het aaien van een grote hond terwijl de ander het zowat in zijn broek doet van angst bij alleen al het zien van of denken aan diezelfde hond. Dergelijke emoties ontstaan niet door genetisch aspecten of een afwijking maar door wat we hebben meegemaakt. Wanneer je als kind ooit gebeten bent door een grote hond, dan zul je bij het zien van zo'n hond andere emoties ervaren dan iemand die met honden is opgegroeid en er alleen maar prettige herinneringen aan heeft. Voor deze laatste maakt dit soort vergelijkingsmateriaal hem niet ziek.
Dit materiaal ligt opgeslagen in zogeheten clusters. Een cluster is een verzameling gegevens die over het hele brein verspreid liggen opgeslagen en door een code verbonden waardoor ze een bij elkaar behorende herinnering vormen. Clusters zijn echter ongevaarlijk! Het gevaar voor onze gezondheid en levensgeluk is gelegen in de zogeheten bad clusters. Laten we eens kijken waarom.
De emoties (de fysiologie) van zo'n bad cluster gebeurtenis zijn echter veel extremer dan die van een alledaagse omstandigheid. Zodra een bad cluster als vergelijkingsmateriaal wordt geactiveerd, dan wordt ook de destijds daaraan gekoppelde fysiologie uitgevoerd. Blijft de fysiologie van een bad cluster gedurende langere tijd actief, dan zijn de gevolgen voor ons lichaam en gezondheid desastreus. Sterker nog, ze blijken de oorzaak te zijn van al onze psychische en psychosomatische klachten.
Om die reden worden ook bad clusters automatisch als vergelijkingsmateriaal door ons brein gebruikt zodra er een mate van overeenkomst tussen de huidige waarnemingen en de opgeslagen bad cluster gegevens bestaat.
Meer visueeel ingesteld?
Je kunt ook een gratis online seminar over PMA bekijken en beluisteren.
Gepresenteerd door de ontwikkelaar van PMA, Joop Korthuis.
Klik hier...
Als voorbeeld
Hoe werkt dit nu in de praktijk? De nu volgende illustratie kan dit wellicht begrijpelijk maken. In het eerste plaatje zien we een meisje dat het slachtoffer wordt van een overval. Dat dit voor haar een extreem beangstigende ervaring is behoeft niet te worden uitgelegd. Hoe reageert haar lichaam hier nu op? Ze zal onder andere meer adrenaline en cortisol (stresshormoon) aanmaken. Haar hart begint daardoor te bonken, ze gaat zweten, haar ingewanden krimpen samen, ze krijgt weke knieën en heeft het gevoel dat ze flauwvalt. Je kunt dus niet zeggen dat dit moment geen indruk op haar maakt. Het maakt wellicht meer indruk dan alle andere dingen die ze ooit heeft meegemaakt in haar leven. Kan zij zich dit voorval later herinneren?
In de meeste gevallen zal ze je vertellen dat ze dit nooit meer zal vergeten zolang ze leeft. Kan ze zich echter elk detail bewust herinneren? Meestal niet!
Ze weet heel goed dat ze overvallen is en dat ze op dat moment doodsbenauwd was. Vraag haar echter niet of de overvaller een muts of een pet op had of welke kleur zijn broek, shirt of jas had of wat voor soort pistool hij gebruikte. Dit soort details kan ze zich niet herinneren. Heeft ze die dan niet opgeslagen? Absoluut! Het voorval was veel te belangrijk. Elk detail ervan is opgeslagen. Hoe komt het dan dat ze zich die details niet kan herinneren? Omdat zij die details ongecodeerd heeft opgeslagen in een bad cluster.
Een aantal jaren later
Jaren later staat dit zelfde meisje, nu een volwassen vrouw, op een feestje een groepje mensen toe te spreken. Plotseling voelt ze zich heel beroerd. Haar hart bonkt, ze begint te zweten, haar ingewanden krimpen samen en ze heeft het gevoel dat ze flauwvalt. Ze snapt er niets van!
Ze begint te redeneren. "Misschien is het hier te warm, of is er te weinig zuurstof in de zaal. Wellicht ligt het aan de wijn die ik net gedronken heb of de maaltijd was te zwaar". De werkelijke reden voor haar klachten is echter de fysiologie van de inmiddels geactiveerde bad cluster van twintig jaar geleden. Hoe werkt dit nu?
Elke neuron in ons brein heeft zijn eigen specifieke taak
Elke neuron in ons brein heeft zijn eigen specifieke taak. Een neuron slaat niet een hele gebeurtenis op maar slechts één specifiek aspect van een gebeurtenis zoals één specifieke kleur, geur, vorm, beweging, smaak, etc.
Dit betekent dus dat er bijvoorbeeld slechts één neuron (of combinatie van neuronen) in staat is om de kleur rood op te slaan. Of deze kleur nu in een pet, deur, blouse, auto, broek, etc. zit doet daarbij niet terzake. Zodra deze specifieke kleur rood door onze ogen wordt waargenomen, worden in onze hersenen de neuronen waar deze kleur ligt opgeslagen automatisch geactiveerd. Via een code die in een ander deel van onze hersenen wordt opgeslagen, worden dan de verschillende neuronencombinaties tot een herinnering samengevoegd.
Normaal gesproken bestaat dit geactiveerde vergelijkingsmateriaal uit clusters, maar soms ook uit bad clusters!
De werkelijke oorzaak
In ons voorbeeld activeren de waarnemingen van de vrouw wellicht honderden clusters als vergelijkingsmateriaal. Daartussen zit ook de bad cluster van twintig jaar geleden. Waarom? Omdat er voldoende overeenkomst in de losse gegevens bestaat tussen de overval en de huidige situatie. Kijk maar eens naar de overeenkomsten:
Huidige situatie
Rode jurk van de vrouw
Groene gordijnen
Blauw pak van de man
Zwarte microfoon (op haar gericht)
Bad cluster
Rode jas
Groene pet
Blauwe schoenen en broek
Zwart pistool (op haar gericht)
Ons onderbewustzijn redeneert niet en voelt niet
Maar deze twee situaties zijn toch totaal verschillend? Die vriendelijk lachende mensen vormen toch geen enkele bedreiging voor haar? Je kunt deze situatie toch niet vergelijken met de overval die ze twintig jaar geleden heeft meegemaakt? Dat is allemaal correct en juist geredeneerd. Het vervelende is echter dat de mechanismen in ons onderbewustzijn, in tegenstelling tot ons bewustzijn, niet redeneren. Ze vergelijken en analyseren slechts zonder daarbij ook maar iets te voelen of te beredeneren. Ons onderbewuste werkt net zo wetmatig als een computer. De nu waargenomen kleuren en vormen activeren neuronen met een specifieke taak en daarmee ook het aldaar opgeslagen vergelijkingsmateriaal. Helaas ligt daar ook de bad cluster opgeslagen. Met de actief geworden bad cluster worden ook de daaraan gekoppelde fysiologische commandos uitgevoerd met als resultaat dat de vrouw zich onwel voelt. Blijven deze herinneringsmomenten voortdurend in haar omgeving aanwezig dan zal haar fysiologie blijvend verstoord zijn, met als gevolg psychische en psychosomatische aandoeningen.
Het effect van een PMA sessie
De PMA methode is een volledig nieuwe benadering van psychische en psychosomatische problemen door middel van een specifieke vragentechniek. Gedurende de hele PMA sessie blijft de cliënt volledig bewust. Het is een zeer bewuste en directe benadering waardoor de verkeerd opgeborgen herinneringen, de bad clusters, terug worden gebracht in de bewuste herinnering. Zodra dat gebeurd is, voelt de cliënt alle emoties in seconden wegzakken, voorgoed! Op dat moment maakt het brein alsnog de verbindingen die het tijdens het werkelijke trauma in het verleden niet kon maken. Nu worden alle gegevens alsnog van hun juiste code voorzien waardoor de extreme fysiologie van destijds er voorgoed afvalt. Dit leidt niet tot een symptoombestrijding maar tot een blijvende genezing van psychische en psychosomatische klachten. Op deze wijze hoeft de cliënt niet te 'leren omgaan' met zijn emotionele pijn uit het verleden. De pijn (de fysiologie) is eenvoudigweg voor altijd geëlimineerd!
Informatie
Het is onmogelijk om inhoudelijk de neurologisch achtergronden van PMA en het hoe en waarom dit alles zo functioneert in een kort artikel als dit weer te geven. Het begrijpen van PMA ontstaat niet primair door kennis maar door het diepgaande effect ervan te voelen in een (twee uur durende) sessie. Voor meer informatie bezoek onze Boeken, coaching & seminars of neem contact met ons op via Contact.
Ervaar het zelf in een PMA coaching sessie
Klik hier voor informatie...
Of lees of beluister één van de vele publicaties over PMA
Klik hier voor informatie...
Huidige pagina: PMA Coaching | Progressive Mental Alignment | PMA Official Homepage - PMA - De verborgen sleutel
